اثر انجماد شيشه‌اي بر بقاي پس از انجماد و ناهنجاري‌هاي كروموزومي جنين‌هاي هشت سلولي موش سفيدآزمايشگاهي

تلاش‌هايي براي نگهداري جنين‌هايي كه در روش‌هاي كمك باروري (ART) توليد مي‌شوند در حالت انجماد صورت گرفته است. در عين حال هنوز استفاده از جنين‌هاي منجمد شده به دليل مشكلات تكنيكي به صورت متداول مورد استفاده قرار نمي‌گيرد و از اين رو ضرورت بررسي بيشتر در مورد روش‌هاي انجماد و تأثير انجماد بر ساختار و بقاي سلول حايز اهميت است. هدف از اين تحقيق بررسي تأثير انجماد بر ميزان بقاي جنين‌ها و ناهنجاري‌هاي كروموزومي در زمان‌هاي مختلف پس از انجماد بوده است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي از جنين‌هاي 8 سلولي استفاده شد كه به روش فلاشينگ از موش‌هاي گونه NMRI ، پس از گذشت سه روز از زمان كوپل شدن به دست آمد. جنين‌ها در محلول انجماد حاوي اتيلن گليكول به ني انجماد منتقل و در ازت مايع نگهداري شد ند . پس از گذشت زمان مورد نظر - يك تا سي روز - ‌‌ جنين‌ها از حالت انجماد خارج و ميزان بقا و ناهنجاري‌هاي كروموزومي آن‌ها مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج مبين تأثير منفي انجماد بر بقاء جنين‌ها مي‌باشد به گونه ‌ اي كه بقاي جنين‌هاي گروه شاهد از 3/98% به 2/79% در مدت يك ماه پس از انجماد كاهش يافت. تأثير سوء زمان انجماد بر ساختار كروموزومي جنين‌ها براي همه زمان‌هاي در نظر گرفته شده به طور معني‌داري مشاهده شده است ( 01/0 p< ) . نتيجه ‌ گيري: كاهش بقا و بروز ناهنجاري‌هاي كروموزومي در جنين‌هاي منجمد شده مي‌تواند ناشي از صدمه بر دوك تقسيم،‌ ارگانل‌هاي سيتوپلاسمي و يا اسكلت سلولي باشد كه در نتيجه ، انجماد غير يكنواخت اندام‌هاي درون سلولي ايجاد مي‌شود. اين تغييرات عموم اً به آنيوپلوييدي كروموزومي و نهايتا ً مرگ سلولي منجر مي‌شود. اين مشاهده ممكن است براي جنين‌هاي انسان نيز صادق باشد.