بررسي وقوع آنگاژمان سر جنين در شروع فاز فعال با نتايج زايماندر زنان نخست‌زا

زمينه و هدف: يكي از مراحل زايمان آنگاژمان سر جنين است كه به معناي عبور بزرگترين قطر عرضي سر جنين از دهانه لگن مي ‌ باشد. در مورد زمان وقوع آنگاژمان در منابع مختلف زمان‌هاي متفاوتي ذكر شده است. پژوهش حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي است كه با هدف تعيين رابطه وقوع آنگاژمان سرجنين در شروع فاز فعال با نتايج زايمان در زنان نخست ‌ زا انجام شده است. مواد و روش ‌ ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 471 خانم نخست حامله انجام شده است. نمونه‌هاي پژوهش شامل زنان مراجعه كننده با قد 145 سانتي‌متر و بيشتر، حاملگي 42-37 هفته و تك قلو، نمايش سر، شروع خودبخودي انقباضات رحمي، ديلاتاسيون كمتر از 4 سانتي‌متر و بدون عوارض بارداري بوده‌اند. از ميان اين افراد 85 نفر در گروه آنگاژه شده و 386 نفر در گروه آنگاژه نشده در بيمارستان مورد بررسي قرار گرفتند و نتايج بارداري در دو گروه ثبت شد. جهت تجزيه و تحليل آماري اطلاعات ب ه دست آمده از آزمون ‌ هاي آماري تي و مجذور كاي استفاده شده است. يافته ‌ ها: يافته هاي پژوهش نشــان مي ‌ دهد كه طول مـــدت فــاز فعـال (001/0 p< )، مرحــله دوم زايمـــان(001/0 p< ) و ميزان نياز به اكسيتوسين (04/0 p< ) در گروه آنگاژه نشده ، بيشتر از گروه آنگاژه شده ميباشد. با اين وجود، نوع زايمان، طول مرحله سوم زايمان، آپگار دقيقه اول و پنجم در دو گروه تفاوت معنيداري ندارند. نتيجه ‌ گيري: با توجه به يافتههاي فوق ميتوان نتيجه گرفت كه عدم آنگاژمان هر چند طول مدت زايمان را افزايش ميدهد ولي باعث افزايش عوارض زايماني (از جمله افزايش ميزان سزارين، زجر جنيني و آپگار پايين نوزاد) نميشود.