بررسي رابطۀ سبك تفكر بخشهاي چهارگانۀ مغزي با مهارتهاي مديران در دانشگاه اسلامي

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطۀ بين سبكهاي تفكر چهار بخش مغز بوده است. روش: روش پژوهش، توصيفي- پيمايشي و از حيث هدف، كاربردي است. جامعۀ آماري شامل كليۀ مديران دانشگاه پيام نور است كه نمونه‌گيري بر اساس روش تمام‌شماري برابر با 158 نفر مي‌باشد. ابزار اندازه‌گيري شامل پرسشنامۀ سنجش تسلط بخشهاي مغزي هرمن با 60 گويه و پرسشنامۀ سنجش مهارتهاي مديران با 24 گويه است كه ضريب پايايي آنها به ترتيب با روش آلفاي كرونباخ 81/0 و 84/0 در حد مطلوب به دست آمد. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل رگرسيون گام به گام انجام شد. اهمّ يافته‌ها نشان مي‌دهد كه بين تسلط سبك تفكر تحليلي يك‌چهارم مغزي الف و مهارتهاي مديران، رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد؛ بين سبك تفكر بين فردي يك‌چهارم مغزي ج و مهارتهاي مديران، رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد و بين سبك تفكر خلاق يك‌چهارم مغزي د با مهارتهاي مديران، رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد؛ ولي بين سبك تفكر با توالي يك‌چهارم مغزي ب با مهارت مديران، رابطه وجود ندارد. نتيجه‌گيري: نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه رابطۀ معناداري بين تسلط سبك تفكر تحليلي يك‌چهارم مغزي الف، تسلط سبك تفكر بين فردي يك‌چهارم مغزي ج و بين تسلط سبك تفكر خلاق يك‌ چهارم مغزي و مهارتهاي مديران وجود دارد، به طوري كه هر چه سبك تفكر بخشهاي مغزي الف، ج و د غالب باشد، مهارتهاي مديران بهبود خواهد يافت؛ ولي بين سبك تفكر با توالي يك‌چهارم مغزي ب و مهارت مديران رابطه وجود ندارد.

no ab