مؤلفه هاي رفتار فرانقشي در سازمانهاي آموزشي از منظر آموزه هاي اسلام

بدون عنوان

هدف اين پژوهش، شناسايي مؤلفه‌هاي رفتار فرانقشي در سازمانهاي آموزشي از منظر اسلام است. رفتار فرانقشي رفتاري داوطلبانه است، از انتظارات رسمي نقش فراتر رفته و مستقيماً به وسيله سيستم‌هاي پاداش رسمي سازمان شناسايي نمي‌شود. روش: روش پژوهش، بررسي اسناد و مدارك و تحليل محتواي كيفي به شيوۀ استقرايي- قياسي است. بدين منظور با استفاده از كدگذاري باز، داده‌هاي لازم از منابع اسلامي جمع‌آوري و مؤلفه‌ها معيّن شده است. يافته‌ها:مهم‌ترين مؤلفه‌هاي به دست آمده عبارتند از: وساطت معطوف به خير، واكنش متعالي، اهتمام به نيكي مضاعف، اهتمامات معنوي، مساعدت پيش از طلب، همياري هدفمند، تقويت روحيه و نشاط كاري، پرهيز از بزرگنمايي مشكلات، نقش سازنده در انتقاد و پيشنهاد و... . مباني اين مؤلفه‌ها نيز بر سه محور اساسي اعتقاد به حضور خداوند، باور معاد(ثبت اعمال) و محدوديت فرصت استوار است. نتيجه گيري: رفتارهاي فرانقشي در دو شكل ايجابي و اجتنابي و به صورت فراكنشي، واكنشي و گاهي دوگانه بروز مي‌يابند. نيت خالصانه و جلب رضاي الهي نيز از شرايط مطلوبيت رفتار فرانقشي است؛ رفتارهايي كه علاوه بر مد نظر داشتن افزايش اثربخشي در سازمان، بر رشد و تعالي فردي نيز تأكيد مي‌ورزند.

no ab