مروري روايي بر اپيدميولوژي مذهب با تأكيد بر رفتار خودكشي

A Narrative Review on Religion Epidemiology with Emphasis on Suicide Behavior

مذهب را مي‌توان به عنوان يك نظام اعتقادي و رفتاري دانست كه بايدها و نبايدهاي زندگي را ترسيم مي‌نمايد. همچنين، مراسم مذهبي، چگونگي برگزاري رخدادهاي اساسي در زندگي يعني تولد، بلوغ، ازدواج و مرگ را تعيين كرده و از همين رو، مذهب، تأثيرات بسيار عمده‌اي بر زندگي جوامع انساني دارد. مقاله مرور روايي حاضر به بررسي چگونگي تأثير شگرف مذهب بر رفتار خودكشي از ديدگاه اپيدميولوژي مي‌پردازد. در اين مقاله، ديدگاه پنج مذهب مهم هندو، بودايي، يهوديت، مسيحيت و اسلام بر روي رفتار خودكشي مورد بحث قرار گرفته و نشان داده خواهد شد كه از بين تمامي مذاهب، دين مبين اسلام بهترين راهكارها را براي مقابله با رفتار خودكشي اتخاذ نموده است.

Religion can be considered as a belief and behavioral system that shape do and do not do issues of life. Furthermore, religion rituals determine fundamental human moments including birth, puberty, marriage and death and as a result, religion has a significant impact on human life within communities. The chief aim of the present article is to investigate the substantial effects of religion on suicide behavior from epidemiological point of view. The chief aim of the present article is to investigate the substantial effects of religion on suicide behavior from epidemiological point of view. Therefore, within the present article the view of five important religions including Hinduism, Buddhism, Judaism, Christianity and Islam on suicide behavior are discussed. and it is pointed out that among these religions Islam has the most essential view on prevention of suicide behavior