بررسي تأثير گاز انتونوكس بر آپگار نوزادان متولد شده در بيمارستان شهيدان مبيني شهر سبزوار

زمينه و هدف: زايمان يكي از بزرگ‌‌ترين حوادث زندگي يك زن باردار به شمار مي‌رود كه اگرچه فرآيندي طبيعي است، ولي بالقوه خطرناك مي‌باشد. يكي از روش‌هاي دارويي براي تسكين درد زايمان در ليبر، استفاده از گاز انتونوكس است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه آپگار نوزادان مادراني كه از گاز انتونوكس استفاده كرده‌اند با مادراني كه از اين گاز بهره نبرده‌اند، انجام شد. مواد و روش‌ها : اين مطالعه نيمه‌تجربي بر روي 270 زن باردار بستري در بيمارستان شهيدان مبيني وابسته به دانشگاه علوم پزشكي سبزوار انجام شد. نمونه‌هاي پژوهش به روش نمونه‌گيري آسان جمع‌آوري شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه «بررسي تأثير گاز انتونوكس به عنوان عامل زايمان بي‌درد بر آپگار نوزادان» ‌بود. بيماران با توجه به مشخصات نمونه به عنوان يكي از گروه‌هاي شاهد يا آزمون انتخاب ‌شدند و پرسش‌نامه توسط پژوهشگر تكميل گرديد. پس از تولد نوزاد نيز آپگار دقايق اول، 5 و 20 تعيين و ثبت شد. تجزيه و تحليل آماري توسط نرم‌افزار SPSS و با آزمون‌هاي آماري تي، مجذور كاي و فيشر انجام گرفت. يافته‌ها: گروه‌هاي شاهد و آزمون از نظر عوامل مداخله‌گر مانند: سن، طول مراحل زايمان و استفاده از اينداكشن با هم همسان‌ بودند. آزمون تي مستقل تفاوت معني‌داري را بين ميزان آپگار دقايق 1، 5 و20 در گروه شاهد نسبت به گروه آزمون نشان داد (05/0 p< ). نتيجه‌گيري : با توجه به اهميت كنترل درد در زايمان و نقش آن در كاهش استرس مادر، گاز انتونوكس مي‌تواند روش خوبي براي تسكين درد بوده و بهبود آپگار نوزادان را به دنبال داشته باشد.