درآمدي بر حقوق شهروندي؛ چيستي، ضرورت، ابعاد، ويژگي ها و رويكردها

قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، توجه خاصي به حقوق شهروندي مي كند، بطوري كه رنگ، نژاد و زبان را موجب تفاوت در در برخورداري از اين حق نمي داند و دولت نيز موظف به رعايت حقوق همه شهروندان مي كند. اساساً حقوق شهروندي بر سه اصل حقوق مدني، حقوق سياسي و حقوق اجتماعي بنيان نهاده شده و از اركان اصلي حقوق بشر محسوب مي شود. شهروند در جوامع دموكراتيك به افرادي اطلاق مي شود كه تابعيت كشوري را دارا مي باشند و به تبع اين وابستگي از حقوق و مزايايي برخوردار مي شوند كه در قانون اساسي و ساير قوانين عادي در آن كشور به تصويب رسيده است. حقوق شهروندي كه مبتني است بر قرارداد متقابل اجتماعي و يك سلسله و به عنوان يك احساس مشترك عمومي نسبت به « مردم بر دولت » و « دولت بر مردم» حقوق متقابل هويت ملي و اجتماعي با موانع و مشكلاتي همراه است. از اين رو در تحقيق حاضر، به لحاظ اهميت حقوق شهروندي به مفاهيم، پيشينه، ضرورت، ابعاد، ويژه گي ها و رويكردهاي آن پرداخته شده است. و در ادامه نتيجه گيري در مورد حقوق شهروندي را مورد بررسي قرار مي دهد.