براورد ميزان بقا در بيماران مبتلا به سكته قلبي حاد

Survival rate in MI patients

سابقه و هدف: بيماري‌هاي قلبي عروقي مهم‌ترين عامل مرگ و مير در اغلب كشورهاي جهان شناخته شده‌اند. آمارهاي رسمي نشان مي‌دهد كه ميزان مرگ و مير ناشي از اين پديده در ايران رو به افزايش است. تعيين ميزان بقا و عوامل موثر بر آن در بيماران داراي سكته قلبي حاد جزء اهداف اين مطالعه مي‌باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به صورت توصيفي - تحليلي از نوع مقطعي بوده كه به روش آينده‌نگر بر روي 800 نفر از بيماران داراي سكته قلبي حاد در بيمارستان بوعلي شهر اردبيل انجام گرفت. براي سنجش ميزان بقا، بيماران به مدت يك سال پيگيري و اطلاعات لازم بر اساس چك ليست از قبل طراحي شده كه روايي و پايايي آن بر اساس نظر افراد صاحب نظر و محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ در يك نمونه كمكي قبل و بعد 30 تايي سنجيده شده بود، جمع‌آوري و در نهايت با استفاده از روش‌هاي مختلف آماري در نرم افزار SPSS تجزيه تحليل شدند. براي نشان دادن ميزان بقا بيماران از روش كاپلان ماير و براي مقايسه ميانگين بقا در گروه‌هاي مختلف از آزمون لگ رنگ و براي نشان دادن عوامل موثر بر ميزان بقا از مدل رگرسيوني كاكس و رسم نمودار تابع بقا استفاده كرديم. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران 6/60 سال با انحراف معيار 4/12 سال بود. ميزان مورتاليته در بين كل بيماران در يك سال مورد بررسي به تعداد 84 نفر(5/10 %) بود. 8/72% بيماران مرد و 3/27% زن بودند. 4/47 % بيماران سيگاري، 4/33% داراي سابقه پرفشاري خون، 1/18% ديابتي، 3/15% داراي ليپيد بالا، 30% داراي اريتمي بودند. ميزان بقا در 10 روز اول 94/0 ، در يك ماه اول 93/0 و در يك سال 90/0 بود. ميانگين زمان بقا 333 روز با انحراف معيار 5/3 روز بود. عوامل موثر برميزان بقا بر اساس مدل رگرسيوني كاكس عبارتند از ديابت، سن، مصرف استرپتوكيناز، ميزان كسرجهشي و داشتن بلوك قلبي. نتيجه‌گيري: باداشتن ميزان بقا و عوامل موثر برميزان بقا در بيماران با سكته قلبي حاد مي‌توان در ارائه خدمات بهينه براي بيماران و همچنين اقدامات ويژه جهت كنترل و كاهش ميزان مرگ و مير ناشي از سكته قلبي حاد و افزايش طول عمر وبقاي اين بيماران اقدام نمود.