مقايسه اثربخشي آموزش به روش ايده‌جويي(اسكمپر) ، بارش مغزي و سنتي در تغيير سطح خودپنداره خلاق و باز بودن نسبت تجربه‌ها

مقدمه و هدف: هدف اين پژوهش مقايسه اثربخشي آموزش به روش ايده‌جويي، بارش مغزي و سنتي در تغيير سطح خودپنداره خلاق و باز بودن نسبت تجربه‌ها در دانش‌آموزان دختر سال دوم متوسطه شهر خرم‌آباد بود. روش: در يك طرح نيمه‌آزمايشي 60 دانش‌آموز به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب و به طور تصادفي در سه گروه جايگزين شدند. گروه‌هاي آزمايش به طور مجزا 15 جلسه با روش‌هاي ايده‌جويي و بارش مغزي و گروه كنترل با روش سنتي آموزش ديدند. همه گروه‌ها به پرسش‌نامه‌هاي خودپنداره خلاق كافمان و بائر(2004) و بازبودن نسبت به تجربه‌ها كوستا و مك كرا(1992) در مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري 2 ماهه، پاسخ دادند. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس تحليل شدند. نتايج: نتايج نشان داد در مرحله پس‌آزمون روش‌هاي ايده‌جويي و بارش مغزي باعث افزايش سطح خودپنداره خلاق و باز بودن نسبت تجربه‌ها شده است. در مرحله پيگيري اثر روش‌هاي ايده‌جويي و بارش مغزي در افزايش سطح خودپنداره خلاق و باز بودن نسبت تجربه‌ها تفاوت معني‌داري نداشتند. نتيجه‌گيري: روش‌هاي ايده‌جويي و بارش مغزي در افزايش سطح خودپنداره خلاق و باز بودن نسبت تجربه‌ها مؤثر هستند و بهتر آن است كه معلمان مقاطع متوسطه براي افزايش ميزان خلاقيت و متغيرهاي زيربنايي آن تا جايي كه امكان دارد از روش‌هايي همانند ايده‌جويي و بارش مغزي استفاده كنند.