ريشه‌يابي و رتبه‌بندي علل افزايش سن ازدواج در بين دانشجويان

هدف شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر افزايش سن ازدواج دانشجويان است. روش تحقيق، توصيفي و از نوع پيمايشي است و جامعه‌ آماري نيز دانشجويان مجرد دانشگاه آزاد اسلامي واحد اسلامشهر، و نمونه آماري 392 نفر كه براساس جدول مورگان به شيوه تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه محقق‌ساخته حاوي 52 مؤلفه در طيف پنج درجه‌اي ليكرت با پايايي 902/0 براساس آلفاي كرونباخ بود. براي تجزيه و تحليل اطلاعات افزون‌بر روش‌هاي آمار توصيفي از آزمون استنباطي Z تك گروهي استفاده شد. نتايج نشان داد: بيكاري، نداشتن درآمد كافي، خوف از افزايش هزينه‌ها، تأكيد بر داشتن مسكن و خودرو پيش از ازدواج، استقلال مالي، گسترش روابط ناسالم بين دختران و پسران، كاهش اعتماد به طرف مقابل، گسترش فرهنگ تجمل‌گرايي، تأكيد بر داشتن شغل مناسب با مدرك دانشگاهي، مسئوليت‌پذير نبودن افراد براي اداره زندگي، به ترتيب از مهم‌ترين و الويت‌دارترين، و نگراني از ضعف و ناتواني جنسي، تأكيد والدين بر انتخاب همسر از بين آشنايان، و خدمت سربازي پسران از كم‌اثرترين عوامل در افزايش سن ازدواج دانشجويي شناخته شدند. مؤثرترين عامل براي افزايش سن ازدواج دانشجويي عوامل اقتصادي هستند.