تاثير ديابت در دوران بارداري بر سطح پلاسمايي هورمون گرلين در نوزادن موش صحرايي

Effects of Maternal Diabetes on rat’s Offspring Plasma Ghrelin

سابقه و هدف: گرلين به ‌عنوان يك ليگاند طبيعي براي گيرنده سلول‌هاي ترشح كننده هورمون رشد نقش مهمي را در تنظيم اشتها، توده چربي بدن و تعادل انرژي ايفا مي‌كند. هدف از اين مطالعه، بررسي تاثير ديابت دوران بارداري بر سطح پلاسمايي گرلين پس از تولد در نوزادان رت مي باشد. مواد و روش‌ها: دراين مطالعه تجربي، رت هاي ماده نژاد ويستار به دو گروه ديابتي (20=n) و كنترل (10=n) تقسيم شدند و مورد جفت اندازي قرار گرفتند. از هرگروه، 16 نوزاد (8 نر) در هر يك از روزهاي 7 و 14 انتخاب شدند. پارامترهاي وزن بدن، قند خون و غلظت گرلين فعال اندازه‌گيري شد. مقايسه داده‌ها با آزمون آناليز واريانس دو طرفه (جنس*گروه) در محيط نرم‌افزار SPSS ويرايش 22 انجام شد. يافته‌ها: در 7 و 14 روزگي، ميانگين وزني نوزادان گروه ديابتي (به ترتيب 0/42±18/49و 0/43± 22/27 گرم) به طور معني‌داري (0/0001>p هر دو)، كم‌تر از گروه كنترل (به ترتيب 0/402± 22/34 و 1/45± 30/32 گرم) بود، در حالي كه تفاوت معني‌داري در قند خون بين گروه‌ها وجود نداشت. در 7 روزگي، اختلاف معني‌داري بين گروه‌ها در سطح گرلين وجود نداشت، اما در 14 روزگي، گروه ديابتي سطح گرلين بالاتري در قياس با گروه كنترل داشت ( pg/ml3/59± 29/25 در مقابل pg/ml 2/75±14/81؛0/0001>p). در همين زمان در گروه ديابتي سطح گرلين نوزادان نر به طور معني‌داري بيش تر از جنس ماده بود (2/58± 29/87 در مقابل1/68± 22/62؛ 0/0001>p). استنتاج: نتايج اين مطالعه به وضوح نشان مي دهد كه ديابت دوران بارداري مي‌تواند در اثري وابسته به جنس، سطح گرلين پس از تولد را در نوزادان تحت تاثير قرار دهد.

Background and purpose: Ghrelin, a natural ligand of the growth hormone secretagogue receptor plays a major role in regulation of appetite, body fat mass, and energy balance in the body. The aim of this study was to evaluate the effects of maternal diabetes on circulatory ghrelin levels in rat newborns. Materials and methods: In this experimental study, female Wistar rats were allocated into diabetic (n=20) and control (n=10) groups and mated with males. After parturition, 16 offspring (8 males) were collected at both postnatal days (P), P7 and P14. The body weight, blood glucose and plasma ghrelin levels were measured. Data were analyzed applying two-way ANOVA using sex and group as the factors in SPSS V22. Results: At both P7 and P14, the body weight of newborns of diabetic mothers (18.49± 0.42g, 22.27± 0.43g respectively) were significantly lower (P<0.0001 each) than those of the control group (22.34± 0.402g, 30.32± 1.45g) while there were no significant differences in blood glucose levels between the two groups. At P7, plasma ghrelin levels showed no significant difference between experimental and control groups, but at P14, experimental group had markedly higher ghrelin levels than that of the control group (29.25± 3.59 pg/ml vs. 14.81± 2.75 pg/ml; P<0.0001). Moreover, at P14, male offspring had significantly higher level of ghrelin than female (29.87± 2.58 pg/ml vs. 22.62±1.68 pg/ml; P<0.0001). Conclusion: Current results clearly demonstrate that diabetes during pregnancy can influence plasma ghrelin levels with male and female offspring responding differently.