اثربخشي آموزش تفكر انتقادي بر نگرش به خلاقيت و نشاط ذهني دانشجويان علوم پزشكي

هدف: اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي آموزش تفكر انتقادي بر نگرش به خلاقيت و نشاط ذهني دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي لرستان انجام شده است. روش: روش ‌پژوهش نيمه‌آزمايشي در قالب طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل اجرا شد. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دختر و پسر دانشگاه علوم پزشكي لرستان در سال تحصيلي 97-1396 بود. نمونه پژوهش 40 نفر از دانشجويان مذكور بودند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل هر گروه 20 نفر جايگزين شدند. قبل و بعد از اجراي آموزش تفكر انتقادي براي سنجش نگرش به خلاقيت، از آزمون نگرش به خلاقيت شيفرن (2003) و براي سنجش نشاط ذهني، از پرسشنامه نشاط ذهني ريان و فردريك (1997) استفاده شد. آموزش تفكر انتقادي براي گروه آزمايش به طور جداگانه، 10 جلسه 90 دقيقه‌اي اجرا گرديد و از دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. در اين مدت براي گروه كنترل هيچ آموزشي اعمال نشد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره و تك‌متغيره استفاده شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه آموزش تفكر انتقادي باعث افزايش نگرش به خلاقيت و نشاط ذهني دانشجويان شد (F=6/97،P 0/003). نتيجه‌گيري: توجه به آموزش تفكر انتقادي در افزايش نگرش به خلاقيت و نشاط ذهني در دانشجويان يكي از ضرورت‌هاي پژوهش محسوب مي‌‌شود و برگزاري دوره‌هايي در اين زمينه در مراكز آموزشي توصيه مي‌‌شود.