تحليل و بررسي شاخصها و عوامل گردشگري خلّاق در بافتهاي فرسوده شهري اصفهان (نمونه موردي: محله جويباره)

هدف: هدف اصلي تحليل و بررسي شاخصها و عوامل گردشگري خلّاق در بافتهاي فرسوده محله جويباره اصفهان است. روش: روش تحقيق توصيفي تحليلي و ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با 55 سوال عمومي و تخصصي است. جامعه آماري پژوهش ساكنان محله جويباره اصفهان به تعداد 11363نفر بوده است.حجم نمونه با استفاده از نرم افزار سمپل پاور 156 نفر محاسبه گرديده است. براي حصول روايي، از روايي صوري و براي اطمينان از پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ به مقدار 923/0 استفاده شد. تحليل هاي توصيفي و استنباطي با بهره گيري از نرم افزار SPSS و آزمون هاي تي تك نمونه اي، آنوا، پس آزمون LSD، دانكن و فريدمن صورت گرفته است. يافته ها: نتايج حاصل از آزمون تي نشان مي دهد وضعيت عوامل مشاركت، تسهيلات رفاهي خدماتي، بازسازي و مرمت‌هاي صورت گرفته و جاذبه‌هاي فرهنگي و ابنيه تاريخي از ميانگين متوسط آزمون كمتر بوده اند. عامل‌هاي اطلاع رساني و تبليغات و نوآوري و خلق ارزش در گردشگري در وضعيت نيمه متوسط بوده اند. نتيجه گيري: نتايج آزمون ANOVA با سطح آماره معناداري (009/0) حاكي از عدم برابري ميانگين وضعيت عوامل گسترش گردشگري خلاق است و در تأييد تفاوت اثرعامل‌هاي مورد بررسي عامل نوآوري و خلق ارزش در گردشگري به همراه اطلاع رساني و تبليغات را در يك گروه جداگانه قرار داده است. در نتايج رتبه بندي وضعيت شاخص‌هاي گردشگري خلاق با استفاده از آزمون فريدمن، بالاترين سطح ميانگين مربوط به متغير نوآوري و خلق ارزش و پس از آن بازسازي و مرمت هاي صورت گرفته است.