بررسي رفتار لرزه‌اي ديوارهاي برشي بتن آرمه با المان مرزي فولادي متداول در ايران

ديوارهاي برشي مركب با المان مرزي فولادي به عنوان اعضاي سازه‌اي شناخته مي‌شوند كه قادرند در مقابل نيروي جانبي درون صفحه‌اي بالا و در سطوح كم تغيير مكان ايستادگي كنند. ديوارهاي برشي بتن آرمه با المان مرزي فولادي كه در ايران اجرا مي‌شود در قسمت المان مرزي معمولا از طريق صفحه ستون و بولت به فونداسيون متصل مي‌شوند. اكثر آيين‌نامه‌هاي معتبر دنيا در مورد رفتار اين نوع از ديوارهاي برشي سكوت كرده‌اند و تاكنون بر روي رفتار اين نوع از ديوارهاي برشي مطالعه آزمايشگاهي يا تحليلي صورت نپذيرفته است. در اين مقاله اثر سطح مقطع بولت‌هاي متصل كننده صفحه ستون به فونداسيون و مدفون شدگي آرماتورهاي طولي ناحيه المان مرزي ديوار در فونداسيون و تاثير آن بر رفتار اين نوع از ديوارهاي برشي مورد مطالعه قرار گرفته است. ابتدا مدلسازي نمونه‌هاي معيار به روش اجزاء محدود انجام شده و درستي نتايج آن با نمونه‌هاي آزمايشگاهي مورد اعتبار سنجي قرار گرفته است. در اين تحقيق از روش آناليز اجزاي محدود غير خطي بتن آرمه و مدل آسيب ديدگي خميري بتن براي مدلسازي رفتار بتن استفاده شده است. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد افزايش سطح مقطع بولت و همچين مدفون شدن آرماتورهاي طولي المان مرزي در فونداسيون باعث بهبود باربري اين ديوارها مي‌شود. مقاومت اين ديوارها تحت بارهاي محوري معمول كمتر از ديوار برشي بتن آرمه مي‌باشد.