بهينه‏ سازي توليد كف شير موز و بررسي سينتيك انتقال جرم نمونه بهينه در طي فرايند خشك كردن با هواي داغ

در اين پژوهش، شرايط بهينه‏يابي توليد كف شير موز به روش رويه پاسخ بر مبناي سه متغير سرعت گاز نيتروژن (2 ‏0.2 ‏ليتر بر دقيقه)، ميزان صمغ گزانتان (0.25 0.15 درصد) و نسبت شير به موز (16 و 13) بررسي گرديد. همچنين تأثير دماي خشك‏كن هواي داغ در سه سطح دما 50،65و80 درجه سليسيوس و دو ضخامت 3 و 5 ميلي‏متر بر روي نمونه بهينه ارزيابي شد. براساس نتايج مشخص گرديد نمونه تحت تأثير گاز نيتروژن با سرعت 0.2 ليتر بر دقيقه، 0.22 درصد صمغ گزانتان و 3 درصد موز داراي كمترين دانسيته و بيشترين پايداري،به عنوان نمونه بهينه انتخاب گرديد. يافته‏هاي حاصل از اثر دما و ضخامت بر نمونه بهينه نشان داد كه با افزايش دماي خشك كردن، زمان به طور قابل ملاحظه‏اي كاهش يافت. به طوري كه زمان خشك شدن كف شير موز با ضخامت 3 ميلي‏متر در دماي 50، 65 و 80 درجه سانتي‏گراد به ترتيب 50، 45 و 40 دقيقه و در ضخامت 5 ميلي‏متر به ترتيب 80، 75 و 65 دقيقه بود. علاوه بر اين نتايج ميانگين ضريب نفوذ كف شير موز با ضخامت 3 و 5 ميلي‏متر (در دماي 50 تا 80 درجه سانتي‏گراد) به ترتيب در محدوده7 02×5.10 ×106 1.3 و ×107 6.7 6 10×1.6 بود. از سوي ديگر ميزان انرژي فعال‏سازي 19.23 و22.13 كيلو ژول بر مول به ترتيب براي كف شيرموز با ضخامت 3 و 5 ميلي‏متر در دماي 50 تا 80 درجه سليسيوس گزارش گرديد