شماره ركورد
1032197
عنوان مقاله
ارزيابي مقايسهاي حضور ميوفيبروبلاستها و ماستسلهاي استروماي همبندي در ادنتوژنيك كراتوسيست، ادنتوژنيك ميگزوماو تومور ادنتوژنيك آدنوماتوئيد
پديد آورندگان
ترابينيا ، نكيسا - گروه آسيبشناسي دهان، فك و صورت , كارگهي ، ندا - گروه آسيبشناسي دهان، فك و صورت , گلي ، راضيه - دكتراي حرفهاي
تعداد صفحه
8
از صفحه
148
تا صفحه
155
كليدواژه
ادنتوژنيك ميگزوما , استروماي همبندي , ادنتوژنيك كراتوسيست , آدنوماتوئيد ادنتوژنيك تومور , ميوفيبروبلاست , ماستسل
چكيده فارسي
مقدمه: كيستها و تومورهاي ادنتوژنيك، ضايعات مهم فكي ميباشند. گاهي رفتار آنها متأثر از عوامل غير اپيتليالي است. ميوفيبروبلاستها، سلولهاي اختصاصي استروما هستند. ماستسلها بر تمايز و فانكشن ميوفيبروبلاستها تأثير ميگذارند. با توجه به اهميت استروما در پيشرفت تومورها، هدف اين مطالعه، بررسي حضور ماستسلها و ميوفيبروبلاستها و تأثير آنها را بر ادنتوژنيك ميگزوما (Odontogenic myxoma) OM، آدنوماتوئيد ادنتوژنيك تومور (Adenomatoid odontogenic tumor) AOT و ادنتوژنيك كراتوسيست (Odontogenic keratocyst) OKC ميباشد. مواد و روشها: در اين مطالعهي توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي، ۱۰ بلوك ادنتوژنيك ميگزوما، ۷ ادنتوژنيك كراتوسيست و 6 آدنوماتوئيد ادنتوژنيك تومور، از آرشيو بخش آسيبشناسي دانشكدهي دندانپزشكي اصفهان با روش ايمونوهيستوشيمي با نشانگر αSMA (αSmooth Muscle Actin) و رنگآميزي هيستوشيميايي تولوئيدينبلو، رنگآميزي شدند. ميانگين تعداد ميوفيبروبلاستها و ماستسلها، الگوي رنگپذيري ميوفيبروبلاستها و شدت التهاب ضايعات بررسي شدند. دادهها در نرمافزار SPSS نسخهي 20 و با آزمونهاي آماري كروسكال واليس، منويتني و كاي اسكوئر ارزيابي شدند (05/0 p value). يافتهها: درجهي رنگپذيري ميوفيبروبلاست بين ضايعات، اختلاف معنيداري نداشت (55/0 = p value)، اما شدت التهاب، تفاوت معنيدار داشت (02/0 = p value). شدت التهاب در ادنتوژنيك كراتوسيست، به طور معنيداري بيشتر از آدنوماتوئيد ادنتوژنيك تومور (025/0 = p value) و ادنتوژنيك ميگزوما (023/0 = p value) بود، اما بين آدنوماتوئيد ادنتوژنيك تومور و ادنتوژنيك ميگزوما، اختلاف معنيداري نبود (87/0 = p value). توزيع فراواني الگو بين ضايعات، تفاوت معنيدار داشت (015/0 = p value). بهطوري كه فراواني الگوي كانوني (Focal) در ادنتوژنيك كراتوسيست، كمترين بود. تعداد ماستسلهاي دست نخورده (Intact) (72/0 = p value)، دگرانوله (De granule) (69/0 = p value) و مجموع آنها (75/0 = p value) بين ضايعات، اختلاف معنيداري نداشت. نتيجهگيري: تعداد ماستسلها و ميوفيبروبلاستها بين ضايعات، اختلاف معنيداري نداشت، اما ميوفيبروبلاستها با درجهي بالاتري در ادنتوژنيك ميگزوما كه تهاجم بيشتري دارد، بروز يافتند.
سال انتشار
1398
عنوان نشريه
مجله دانشكده دندانپزشكي اصفهان
عنوان نشريه
مجله دانشكده دندانپزشكي اصفهان
لينک به اين مدرک