بررسي شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني در دندان‌پزشكان عمومي شهر اصفهان

مقدمه: مطالعات انجام شده در مورد خطرات شغلي، نشان مي‌دهد كه تعداد زيادي از دندان‌پزشكان در معرض ابتلا به انواع ناراحتي‌هاي اسكلتي- عضلاني ناشي از اين حرفه هستند. با توجه به اينكه جامعه‌ي دندان‌پزشكي، نقش مؤثري در ارتقاي وضع بهداشتي جامعه ايفا مي‌كند، بروز مشكلات اسكلتي- عضلاني در اين افراد، باعث كاهش عمر خدمات مفيد فرد مي‌شود. هدف از اين مطالعه، تعيين شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني در بين دندان‌پزشكان عمومي شهر اصفهان بود. پرداختن به اين موضوع، موجب افزايش عمر مفيد و سلامت دندان‌پزشك و نيز افزايش كيفيت زندگي وي مي‌گردد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- مقطعي، تعداد 278 نفر از دندان‌پزشكان عمومي شاغل در شهر اصفهان شركت نمودند. براي گردآوري اطلاعات، از پرسش‌نامه‌ي استاندارد نورديك استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 21 و آزمون‌هاي آماري مجذور كاي و تي، تجزيه و تحليل شد و سطح معني‌داري، (05/0 = α) به دست آمد. يافته‌ها: تعداد 7/95 درصد از دندان‌پزشكان، داراي اختلالات اسكلتي- عضلاني در يك يا چند ناحيه از نواحي 9 گانه‌ي بدن بودند. تنها 3/4 درصد از دندان‌پزشكان، اختلالي را ذكر نكردند. ترتيب درصد فراواني اختلالات اسكلتي- عضلاني در دندان‌پزشكان مورد بررسي به تفكيك ناحيه‌ي مبتلا، عبارتند از: گردن، 1/78 درصد، شانه، 2/57 درصد، كمر، 8/56 درصد، دست و مچ دست، 9/52 درصد، ناحيه‌ي فوقاني پشت، 2/52 درصد، زانو، 5/34 درصد، آرنج، 3/17 درصد، لگن و ران، 9/16 درصد و پا و مچ پا، 8/15 درصد. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد، اختلالات اسكلتي- عضلاني در دندان‌پزشكان عمومي شهر اصفهان، شيوع بالايي دارد و اجراي مداخله و اقدامات اصلاحي ضروري مي‌باشد.