بررسي تاثير نوع انعقادگر در فرآيند ترريسي فيبروئين ابريشم بازيافتي

فيبروئين ابريشم بازيافتي با غلظت هاي مختلف 8، 10، 5/12 و (w/w) 13% در حلال N متيل مورفولين N اكسايد حل شد و محلول هاي ريسندگي با غلظت هاي مختلف حاصل گرديد. تاثير انواع انعقادگرها شامل: متانول، اتانول و 1 پروپانول و همچنين دماهاي ريسندگي 95، 110 و °C 120 در فرآيند ترريسي محلول فيبروئين ابريشم مورد بررسي قرار گرفت. استحكام در پارگي الياف بدست آمده در غلظت ها و حمام هاي انعقاد مختلف (بدون اعمال هيچ گونه فرآيند كشش) اندازه گيري و محاسبه شد. الياف ممتد بدون ريز دانه در طول آن همراه با استحكام و ازدياد طول نسبي تا حد پارگي بالا (به ترتيب cN/dtex 6/1 و 25/34%) در غلظت (w/w) 8% و دماي ريسندگي °C 95 و با استفاده از حمام انعقاد متانول بدست آمد و همچنين مشاهده شد كه با افزايش غلظت از 8 به 10، 5/12 و (w/w) 13%، استحكام كاهش يافته و به ترتيب برابر با 81/0، 70/0 و cN/dtex 20/0 گرديده است. استحكام الياف بدست آمده از حمام انعقاد 1 پروپانول نيز برابر با cN/dtex 6/0 بوده كه كمتر از حمام هاي انعقاد اتانول (cN/dtex 8/0) و متانول ( cN/dtex6/1) مي باشد و اين نتايج حاكي از آن است كه نوع ساختار شيميائي انعقادگر بر توانايي ترريسي الياف ابريشم بازيافتي كشيده نشده تاثيرگذار مي باشد.