ارائه يك معيار جديد ارزيابي مقاومت لغزندگي روسازي آسفالتي

اصطكاك سطح يك روسازي نشان دهنده ايمني روسازي است. ويژگي‌هاي اصطكاكي يك روسازي به مشخصات بافت ريز و بافت درشت سطح آن روسازي بستگي دارد. امروزه محققان به دنبال ارائه روش‌هايي هستند كه با دقت و سرعت بالايي مقاومت لغزشي روسازي را اندازه‌گيري كنند. راهكارهاي ارائه شده در اين زمينه بيشتر در محدوده روش‌هاي غير تماسي ، استفاده از ليزر و تصاوير ديجيتال است. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه پردازش تصوير به عنوان يك روش غير تماسي و با دقت قابل قبول و سرعت بالا، مي‌تواند زمينه خوبي براي تحقيقات بعدي درباره تعيين مقاومت لغزشي روسازي باشد. در اين مطالعه سيستم هوشمندي بر مبناي پردازش تصوير معرفي مي‌شود كه قادر به آناليز بافت روسازي و ارائه يك شاخص جديد براي مقاومت لغزشي روسازي با در نظر گرفتن تاثير اجزاي افقي، قائم و قطري بافت روسازي در آن است. با مقايسه نتايج نهايي سيستم پيشنهادي و نتيجه آزمايش پاندول بريتانيايي (BPN) متناظر با آنها مي‌توان گفت كه، سيستم پيشنهادي با بهره‌گيري از تكنولوژي پردازش تصوير و بررسي بافت روسازي قادر است بافت روسازي را درك كرده و نتايج تكرارپذيري در ارتباط با قابليت لغزشي روسازي ارائه كند.