اثر خطر زلزله منطقه بر انتخاب روش بهسازي يك قاب بتن آرمه معيوب

توسعه‌ي روزافزون روش‌هاي ارزيابي عملكرد لرزه‌اي سازه‌ها و فراهم آوردن يك توزيع احتمالاتي از پاسخ‌هاي مطلوب باعث شده است كه، مهندسي زلزله بر مبناي عملكرد به يكي از مهم‌ترين حوزه‌هاي تحقيق تبديل شود. يكي از جنبه‌هاي اين حوزه فراهم آوردن امكان مقايسه بين گزينه‌هاي مختلف طراحي و بهسازي با استفاده از مفاهيمي چون عملكرد در مقابل فروريزش مي‌باشد. در اين مطالعه براي بررسي اين فرآيند، يك ساختمان بتني ضعيف به دو روش مختلف، مهاربند فلزي و ميراگر اصطكاكي سيلندري، بهسازي شده و در نرم‌افزارOpenSees مدلسازي گرديد. و با انتخاب 15 شتاب‌نگاشت، تحليل ديناميكي فزاينده بر روي سه مدل انجام شد. با استفاده از تحليل احتمالاتي و منحني خطر لرزه‌اي منطقه به بررسي ارزيابي عملكرد ساختمان‌ها پرداخته شد. نتايج حاصل نشان مي‌دهد استفاده از روشهاي بهسازي مذكور احتمال فروريزش را در هر دو سطح عملكردي IO و CP كاهش مي‌دهد. اين در حالي است كه با لحاظ كردن منحني خطر لرزه‌اي منطقه كه در آن مشخصات سختي سازه ملحوظ مي‌باشد نتايج متفاوتي حاصل مي‌شود. در اين مطالعه احتمال آسيب اگر چه براي يك سطح خطر مشخص براي دو روش بهسازي كاهش مي‌يابد ولي در سازه بهسازي شده با مهاربند در سطح عملكرد CP نسبت به سازه اوليه افزايش پيدا كرده است.