اثر دما بر ترك خوردگي سطحي خاك‌ رس با خشك شدن

ترك خوردگي انقباضي ناشي از خشك شدگي خاك‌هاي رسي به شدت برضريب نفوذپذيري توده خاك تاثيرگذار است. اين پديده در مهندسي ژئوتكنيك و ژئوتكنيك زيست محيطي مورد توجه مي‌باشد و مي‌تواند به يكپارچگي سازه‌ها خسارت وارد نمايد. در بررسي اثرات خشكي بر سازه ها شناخت فرآيند ترك خوردگي خاك ضروري است. در تحقيق حاضر، رفتار ترك خوردگي ناشي از خشك شدگي در دماهاي مختلف به صورت آزمايشگاهي بر روي لايه نازك خاك رس اشباع شده با رطوبت اوليه در حدود 60% ( 5/1 برابر حد رواني خاك) بررسي شد. درآزمايش‌ها از نمونه خاك رس معدن شهر آباده در استان فارس استفاده شد. بر پايه نتايج آزمايش‌ نمونه‌ها، با افزايش دما درصد رطوبت مربوط به شروع اولين ترك‌ ناشي از خشك شدگي افزايش مي‌يابد. همچنين با افزايش درجه حرارت تعداد نهايي ترك‌هاي انقباضي در نمونه كاهش مي‌يابد كه اين موضوع را مي‌توان به كاهش كشش سطحي آب و تمركزگرايي حفرات خاك مرتبط دانست. با بالارفتن دما، عرض بازشدگي ترك كمتر خواهد شد.