اخلاق زناشويي در شاهنامه فردوسي و بررسي ريشه‌هاي آن در متون كهن

Ethics of a married life in Ferdowsi’s Shahnameh and investigating its roots in ancient texts

در اين مقاله كه به موضوع «اخلاق زناشويي در شاهنامه‌ي فردوسي و متون پيش از آن» پرداخته شده، كوشش گرديده است با آوردن شواهدي از اوستا، متون ميانه و نيز شاهنامه و نقل قول برخي صاحب‌نظران در‌ اين باره، ميزان تأكيد اين متون بر مقولات اخلاقي نظير سازگاري، راست‌منشي، مهرورزي، نيك‌رفتاري، وفاداري، تعهّد، رعايت احترم متقابل، پاكدامني، پرهيزگاري، بي‌ريايي و ... در زندگي زناشويي، مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرد.

The present research, focusing on the ethics of a married life in Ferdowsi’s Shahnameh and the other works preceding it, tries to reveal, through excerpts and facts taken from Avesta, medieval texts, Shahnameh, and also famous quotes of experts, to what extent the marriage etiquette, such as compromise, frankness, love, good behavior, faithfulness, commitment, mutual respect, virtue, frankness, etc. are emphasized in them.