تاثير تراز كمربند سخت كننده بر عملكرد ساختمانهاي بلند فولادي تحت زلزله هاي نزديك گسل

در اين پژوهش با استفاده از روش تحليل ديناميكي غير خطي تاريخچه زماني ، تحت يك گروه هفت گانه از ركوردهاي سه مولفه اي حوزه نزديك و يك ركورد حوزه دور، پارامترهاي پاسخ لرزه اي ساختمان هاي بلند با سازه مقاوم تركيبي قاب محيطي مهاربندي شده و كمربند سخت كننده بررسي شده است. يك مدل سه بعدي با ساختار قاب محيطي مهاربندي شده، همراه با سه مدل ديگر كه داراي آرايش‌هاي گوناگوني از قرارگيري كمربند سخت‌كننده در ارتفاع سازه هستند، بر اساس ضوابط لرزه‌اي موجود در آيين‌نامه 4۲۸۰۰ و نيز مبحث دهم مقررات ملي ساختمان (طرح و اجراي ساختمان هاي فولادي) طراحي و با يكديگر مقايسه شده اند. بر پايه تحليل رفتار ديناميكي واقعي سازه، ركوردها در حالت ميدان آزاد اعمال شده اند. از آنجايي كه پاسخ ديناميكي سازه ها ركورد به ركورد با يكديگر متفاوت است، براي توجيه چگونگي رفتار مدل‌ها، طيف پاسخ سرعت متناظر با هر ركورد آنها رسم شده است. همچنين به منظور نشان دادن اثرات مودهاي بالاتر نيز طيف‌هاي پاسخ سرعت، متناظر با پريود سازه هاي مطالعاتي بررسي شده است. ارزيابي نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه وجود كمربند سخت كننده سبب افزايش قابل توجه سختي سازه و كاهش دريفت و لنگر پاي سازه مي‌شود.همچنين بيش ترين تقاضاي دريفت براي مدل بدون كمربند سخت كننده و مدل با كمربند سخت كننده مياني، در حدود 0.83 تا 0.9 تراز نرمال شده و براي مدل هايي كه كمربند سخت كننده در تراز بالاي سازه قرار دارد، در 0.5 تا 0.8 تراز نرمال شده اتفاق مي افتد.