بررسي اسناد روايات دلايل و كرامات امامان شيعه (ع) بر اساس قواعد درايه‌الحديث

در ميراث حديث شيعه، با رواياتي مواجه مي‌شويم كه افعال خارق عادات و كرامات ائمه (ع) را با هدف اثبات حقانيت ايشان در برابر مخالفان نقل مي‌كنند. اين روايات مانند ديگر احاديثِ حاكي از قول و فعل امامان (ع)، بايد از نظر متن و سند بررسي و نقد شود. با توجه به اينكه نقل روايات دلايل و كرامات امامان (ع) محل توجه و علاقه غاليان بوده، نقد و پالايش اين روايات ضرورت بيشتري دارد. مسئله اين پژوهش، كه اسناد روايات دلايل امامان (ع) را بر اساس قواعد علم درايه‌الحديث بررسي مي‌كند، اين است كه: جايگاه كتب و روايات دلايل و راويان آن بر اساس قواعد درايه‌الحديث چگونه است؟ محدوده بررسي اين پژوهش، كتب دلايل‌نگاري، و مجموعه‌هاي روايي موجود شيعه تا قرن هفتم هجري و روايات كرامات و دلايل امام ششم (ع) تا امام يازدهم (ع) شيعيان اثناعشري است. اين بررسي نشان مي‌دهد برخي اشكالات اساسي به مؤلفان متون دلايل‌نگاري يا اعتبار اين كتب وارد است و اشكالاتي نيز به سند روايات و راويان آنها، كه يا ضعيف‌اند يا مجهول، يا رواياتشان مرسل است؛ و البته اختلاف‌نظر رجاليان در توثيق يا تضعيف راويان، قضاوت را دشوار كرده است.