كاربرد شبيه هاي تصميم‌گيري چند معياره در گزينه‌يابي سد و نيروگاه خرسان1

امروزه با توجه به افزايش سريع جمعيت در دنيا و نياز روز افزون جوامع به منابع آبي، طرحهاي توسعه ي منابع آبي و بهگزيني آنها اهميت بسيار زيادي پيدا كرده اند. هدف از اين تحقيق به كارگيري شبيه هاي تصميم­گيري چند معياره (MCDM) در بهگزيني طرحهاي سدسازي مي­باشد. در اين پژوهش به كاربرد سه دسته از اين شبيههاِِ ، شامل روشهاي تجميع وزني SAW، سازشي TOPSIS و سلسله مراتبي AHP در بهگزيني محل و نوع سدهاي مخزني بلند، با توجه به شاخصهاي مهم تصميم­گيري ،پرداخته شده است. براي تبيين كارايي شبيه هاي نامبرده مطالعه ي موردي در مورد بهگزيني محل و نوع سد و نيروگاه خرسان1 در استان چهار محال و بختياري با استفاده از نظرات خبرگان و تصميم­گيرندگان انجام گرفته، و در نهايت، با تجميع نتايج حاصل از هر سه روش تصميم­گيري نامبرده، و با استفاده از روش تصميم گيري گروهي شمارش بوردا، برترين طرح انتخاب شده است. براي اين منظور، ابتدا از بين 6 محور اوليه ي A تا F، نخستين غربالگري صورت گرفت. سپس سه گزينه ي سد بتني قوسي محورD ، سد سنگريزه­اي محورD و سد بتني قوسي محورF از نظر 8 معيار كمي و كيفي اقتصادي و فني با يكديگر مقايسه شده، و در نهايت سد بتني قوسي محورD با استفاده از تحليل حساسيت شبيههاي مختلف تصميم‌گيري به عنوان مناسبترين­ گزينه انتخاب شده است. نتايج اين تحقيق كمك شايان توجهي به صنعت آب كشور در زمينه ي مديريت صحيح طرحهاي سدسازي با استفاده از تلفيق روشهاي نوين تصميم‌گيري و نظرات كارشناسي مي­كنند.