بهره‌برداري بهينه از سامانه‌ي آبكشي متوالي سامانه‌ي انتقال آب شيراز با استفاده از الگوريتم ‌ژنتيك

با افزايش جمعيت و كمبود منابع كارمايه، استفاده و بهره‌وري بهينه از منابع مزبور از اهميت خاصي برخوردار است. از جمله اين منابع، كارمايه برق است كه در ايستگاه‌هاي آبكشي نقشي اساسي را ايفا مي‌كند. گاهي طولاني بودن مسير انتقال آب و يا اختلاف ارتفاع زياد در طول مسير، ايجاب مي‌كند كه ايستگاه‌هاي آبكشي به صورت متوالي طراحي گردند. با تعيين برنامه ي زماني مناسب بهره‌برداري از تلمبه‌هاي يك سامانه ي انتقال آب مي‌توان صرفه جويي قابل توجهي را در هزينه ي كارمايه ي مصرفي ايجاد كرد. در اين پژوهش برنامه ي بهره‌برداري از يك تلمبه‌ به صورت رشته‌اي از مقادير صفر و يكي به گونه ‌اي تعريف شد كه هر يك از خانه‌هاي اين رشته وضعيت روشن يا خاموش بودن آن تلمبه را در يك دوره ي زماني به خصوص نشان ‌دهد. مسئله ي تعيين برنامه ي بهره‌برداري بهينه تلمبه‌ها به صورت تعيين بهترين رشته ي صفر و يكي شناسه شد. يك شبيه بهينه‌سازي شبيه‌سازي، مبتني بر الگوريتم ژنتيك براي مسئله ي تعيين برنامه ي بهره‌برداري بهينه از تلمبه‌ها ارائه گرديد. در اين شبيه الگوريتم ژنتيك در محيط MATLAB با بخش هيدروليكي نرم افزار EPANET 2، به عنوان مرجعي از فرامين و اطلاعات تلفيق شد. از شبيه پيشنهادي براي تعيين برنامه ي بهينه ي بهره‌برداري از سامانه ي انتقال آب از آبگير سد درودزن به شهر شيراز، و در يك روز معمولي استفاده شد. نتايج نشان دادند كه هزينه ي كل كارمايه ي مصرفي در حالت بهر‌ه‌برداري بهينه 29 درصد كمتر از هزينه ي متوسط برق مصرفي در يك روز ميانگين است. مقايسه ي برنامه ي ‌بهينه ي بهره‌برداري استخراج شده با نتايج پژوهش هاي پيشين، و همچنين شرايط بهره برداري عادي، توانايي شبيه را نشان مي دهد.