بررسي مقايسه اي پاسخ هيستوپاتولوژيك پالپ دندان سگ به فرموكرزول و سولفات فريك 15.5 درصد، پس از درمان پالپوتومي

مقدمه: درمان پالپوتومي دندان هاي شيري و دايمي جوان، روشي رايج در دندان پزشكي كودكان است. به اين منظور، تركيبات، مواد و روش هاي مختلفي به صورت باليني در انسان و حيوان مورد استفاده قرار گرفته و با روشهاي مختلف ارزيابي شده اند. در اين پژوهش، پاسخ هاي هيستوپاتولوژيك پالپ دندان سگ به سولفات فريك 15.5 درصد، و فرموكرزول با هم مقايسه گرديد. مواد و روش ها: 40 دندان دايمي سالم و بدون پوسيدگي يا آسيب قبلي، از يك قلاده سگ انتخاب شد. بعد از بيهوش كردن سگ، 20 دندان به طور تصادفي با روش فرموكرزول (گروه 1) و 20 دندان با روش سولفات فريك 15.5 درصد (گروه 2) پالپوتومي شد. يك ماه پس از درمان، بار ديگر حيوان بيهوش و به روش ويتال پرفيوژن معدوم گرديد. سپس دندان ها از فك ها خارج و لام هاي تهيه شده از آن توسط پاتولوژيست دهان و فك و صورت مشاهده و اطلاعات مربوط به متغيرهاي التهاب و درجات آن، عمق نفوذ التهاب و كلسيفيكاسيون، تشكيل پل عاجي و نكروز گزارش شد. سپس اطلاعات در نرم افزار SPSS با استفاده از آزمون هاي كاي اسكوير و مان ويتني تجزيه و تحليل شد. نتايج: در 70 درصد دندان هاي گروه 1 و 75 درصد دندان هاي گروه 2 التهاب ديده نشد، ولي به ترتيب در 25 درصد دندان هاي گروه 1 و 20 درصد دندان هاي گروه 2، التهاب در پالپ كرونالي ريشه وجود داشت. در 80 درصد دندان هاي گروه 1 و 75 درصد دندان هاي گروه 2، كليفيكاسيون مشاهده نشد. در 65 درصد دندان هاي گروه 1 و 55 درصد دندان هاي گروه 2، نكروز مشاهده نگرديد. در 65 درصد دندان هاي گروه 1 و 45 درصد دندان هاي گروه 2، شواهدي از تشكيل پل عاجي مشاهده نشد. در هيچ يك از اين موارد تفاوت آماري معني داري بين دو گروه ديده نشد. نتيجه گيري: با توجه به يافته ها و فقدان تفاوت معني دار در ميزان التهاب، عمق نفوذ التهاب، كلسيفيكاسيون، پل عاجي و نكروز و نيز با توجه به ساير جنبه ها و خصوصيات كاربردي سولفات فريك در مقايسه با فرموكرزول، سولفات فريك مي تواند يكي از جانشين هاي فرموكرزول در پالپوتومي دندان هاي شيري و دايمي ريشه تكميل نشده باشد.