روايت هرمنوتيكي از حكايت مارگير در مثنوي معنوي

بدون عنوان

ازجمله چالش ­هاي بحث برانگيز در دنياي متن، روش هرمنوتيك است كه اخيرا مورد توجه بسياري از انديشه ­مندان قرار گرفته است. اين شيوه، با متن به عنوان موجودي زنده برخورد مي­كند. اگرچه اين «روش» و البته به زعم برخي، «علم»نوي است اما، با تعمق در متون پيشين هم­چون تفاسير قرآن، مي­توان دريافت كه اسلاف ما،روشي را كه اكنون با نام هرمنوتيك از آن ياد مي­شود، پيش­تر در متون ديني به كار گرفته­اند. از برجسته ­ترين آنها،مفسر بزرگ عرفان، مولاناست كه مثنوي معنوي او تجلي­گاه هرمنوتيك مي­باشد.در اين راستا اين جستار بر آن بوده تا روش هرمنوتيك مولوي را در حكايت مارگير دفتر سوم مثنوي باز نمايد. اين بررسي نشان مي­دهد كه مولوي با استادي بي­ مثال، با تفسيرهاي جان­دار، روح هرمنوتيك را در كالبد آن حكايت جاري ساخته است. او حكايت مارگير را با نگره معرفتي، تاريخي و اساطيري تأويل وبرداشت­هاي نويني از اشخاص و عناصر نمادين آفتاب، كوه، شهر به دست داده است