ارزيابي اثربخشي و پايايي پروژه آموزشي سلامت دهان و دندان در كودكان دبستاني

مقدمه: هدف از انجام اين پژوهش، ارزيابي يك برنامه آموزشي سلامت دهان و دندان از نظر افزايش ميزان آگاهي و پايداري اثر آموزشي بود. مواد و روش ها: 560 نفر از دانش آموزان 9 تا 11 ساله از نواحي آموزش و پرورش اصفهان با نمونه گيري طبقه اي انتخاب شدند و مباحث مربوط به سلامت دهان و دندان را به صورت تئوري، عملي و تمرين همزمان با استفاده از ماكت آموزش ديدند. ميزان آگاهي دانش آموزان در مورد سلامت دهان و دندان طي چهار مرحله قبل و بلافاصله، يك هفته و دو ماه بعد از آموزش، سنجيده شد. يافته هاي به دست آمده با آناليز آماري Cochrane و Repeated Measure ANOVA بررسي گرديد. يافته ها: ميانگين نمره آگاهي دانش آموزان دبستاني از 45±16.7 قبل از دوره، به 78±20.2 بلافاصله پس از دوره افزايش يافت. همچنين پس از گذشت زمان يك هفته و دو ماه، اين ميانگين به ترتيب در حد 78±19 و 79±17.7 باقي ماند. ميانگين نمرات آگاهي افراد پس از مداخله آموزشي به طور معني داري بيش از قبل از آموزش بود (p value<0.001). همچنين ميانگين نمرات در فواصل زماني مورد بررسي كاهش معني داري پيدا نكرد (p value=0.36). بحث: روش آموزش تئوري و عملي رفتارهاي بهداشتي دهان و دندان مورد استفاده در مركز آموزش دندان پزشكي جامعه نگر اصفهان، ميزان آگاهي دانش آموزان دبستاني را به صورت معني داري افزايش مي دهد و پايداري اثرات آموزشي اين روش در مورد سلامت دهان و دندان قابل قبول است.