ارزيابي كلينيكي و راديوگرافيك بيماران درمان شده با ايمپلنت ITI و بررسي ميزان رضايت مندي آنها

مقدمه: توانايي بالاي ايمپلنت هاي دنداني در بازگرداندن زيبايي و فانكشن بيماران باعث كاربرد روزافزون آنها در مراكز آموزشي و درماني شده است و ارزيابي نتايج حاصل از كاربرد آن مي تواند مويد كاربرد صحيح كاربران و توانايي سيستم هاي مورد استفاده باشد. اين بررسي با هدف ارزيابي كلينيكي و راديوگرافيكي بيماران درمان شده با ايمپلنت هاي دنداني ITI و ارزيابي ميزان رضايت مندي آنها از جنبه هاي زيبايي و كارايي آن انجام گرديد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي توصيفي گذشته نگر تعداد 107 بيمار زن و مرد كه براي آنها 318 ايمپلنت ITI كاشته شده و از زمان بارگذاري ايمپلنت ها حداقل 2 سال گذشته بود، مورد ارزيابي كلينيكي و راديوگرافيك قرار گرفتند و سلامت بافت هاي نرم و سخت حمايت كننده ايمپلنت ها بررسي شد. ميزان رضايت مندي بيماران از جنبه هاي زيبايي و فانكشن پروتز با تكميل پرسش نامه ارزيابي شد. اطلاعات به دست آمده از طريق آزمون هاي آماري ANOVA و Mann-Whitney مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: از مجموع 318 ايمپلنت كاشته شده براي بيماران تعداد 3 عدد قبل از بارگذاري و 2 عدد پس از بارگذاري Fail شد؛ لذا ميزان بقا تا زمان بارگذاري 99% و پس از يك دوره 2 تا 7 ساله 98.4% بود. شاخص هاي سلامت بافت نرم و سخت در حد استانداردهاي تعيين شده بود و بيش از 90% بيماران از جنبه هاي مختلف درمان رضايت بودند. نتيجه گيري: در صورت تشخيص و درمان صحيح، ايمپلنت هاي دنداني ITI با ميزان موفقيت بيش از 98.4% مي تواند به عنوان يك روش درماني مطلوب در بيماران با بي دنداني كامل و جزيي مورد استفاده قرار گيرد.