اثرات پسماند دانه هاي روغني بر قابليت سايش مواد خام سيمان

هدف از اين تحقيق بررسي امكان استفاده از ضايعات صنعتي به عنوان كمك سايش هاي جديد در صعنت سيمان است. دو نمونه از كمك سايش هاي مورد استفاده شامل (گل آفتاب گردان و ذرت) مي باشد. براي اين منظور يك نمونه مرجع بدون استفاده از افزودني و در نمونه اي ديگر از كمك سايش هاي مرجع استفاده شد (تري ترنالو مين ) موادي كه با (DSI) مشخص شده با تكنيك FT- IR ، و با X - Ray آناليز شيميايي شده هم چنين با XRD تركيبات كاني آن با معادلات بوگي محاسبه شده و آهك آزاد آن نيز براي كلينكر اندازه گيري شده هم چنين قابليت سايش طبق PSD و مانده الك 90 ميكرون اندازه گيري شده است. در تمامي موارد اضافه كردن كمك سايش تاثير مثبتي بر سايش داشته است (در حقيقت استفاده از كمك سايش فقط براي كاهش مقاومت نيست بلكه اغلب براي جلوگيري كردن از تراكم و پودر كوتينگ بر روي گلوله ها و آسياب مي باشد) و كلينكر توليد شده نيز تحت تاثير اين افزودني ها قرار نمي گيرد.