دنياگرائي و پيامدهاي اجتماعي آن ، در آموزه‌هاي قرآن

جامعه كنوني ايران با مسائل اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي زيادي روبه‌رو است كه پيامد فاصله گرفتن از نسخه شفابخش قرآن مجيد است.اكنون مسئله اينست كه بخشي از دينداران بتدريج از دين فاصله گرفته و درجامعه منسجم و يكپارچه ديني، پول، قدرت و شهرت جايگزين سخاوت،خدمت و گمنامي مي‌گردد كه نتيجه آن گسست اجتماعي است. هدف اين مقاله جستجوي مهمترين عامل بروز شرايط مزبور از طريق مراجعه به آيات قرآن و روش‌هاي كيفي تحقيق است.يافته‌ها نشان مي‌دهد، فرآيند «دنياگرائي»، عامل بروز وضعيت پيش‌گفته است. در منطق قرآن دنياگرائي عبارت است از تغييرجهت دينداران از هدف اصلي دين و روي‌آوردن به ابزار و لوازم نيل به آن به عنوان هدفي جديد. ديناگرائي با اندكي غفلت از هدف آغاز و به تدريج به پديده‌اي جمعي وعمدتا غير قابل بازگشت تبديل مي‌شود. از جمله پيامدهاي دنياگرائي مي‌توان به بروز نقص در جامعه‌پذيري ديني ، كجرفتاري و انحرف اجتماعي، گسست اجتماعي ، تضاد با دين و دينداران و نهايتا افول دينداري اشاره كرد.