ارزيابي راهكار‌هاي كاهش شوري آب رودخانه كارون با استفاده از سناريو‌هاي مديريتي

رودخانه كارون بزرگترين و طولانيترين رودخانه ايران است كه در سالهاي اخير بارگذاري منابع آلاينده موجب افزايش شوري آب رودخانه شده است. هدف از اين تحقيق، بررسي راهكارهاي مديريتي براي كاهش شوري رودخانه بصورت  سناريوهاي حذف و كاهش بارگذاري منابع آلاينده نقطه اي در محدوده ملاثاني تا فارسيات (مهمترين بازه تراكم جمعيتي، صنعتي و كشاورزي) با مدل MIKE11است. نتايج سناريوي حذف منابع آلاينده نشان داد، حذف منابع كشاورزي در فصل خشك و حذف منابع صنعتي و شهري در فصل تر به ترتيب در بالادست و پايين دست شهر اهواز تاثير زيادي در كاهش شوري رودخانه دارد. نتايج سناريوي كاهش نشان داد، كاهش از مرز بالادست در انتهاي محدوده مطالعاتي در فصل تر و خشك به ترتيب با متوسط كاهش 10.35و 10.26درصد شوري رودخانه مؤثر است. نتايج شبيه سازي گزينه هاي تركيبي نشان داد كه، سناريوي كاهش %52شوري از مرز بالادست همراه كاهش %30از منابع نقطهاي در دو فصل تر و خشك به ترتيب با متوسط 60و 46درصد كاهش شوري عملكرد بهتري نسبت به ساير گزينه ها در كاهش شوري رودخانه دارد. مقايسه نتايج سناريوهاي برتر با حدود مجاز استاندارد شوري آب نشان داد كه در هر دو فصل تر و خشك، شرايط حد مجاز آب شرب و كشاورزي قابل تأمين است .