اثر توالي لرزه ‏اي بر پاسخ افزايش يافته قاب‏ هاي بتن آرمه با و بدون ديوار برشي

امروزه اكثر ارزيابي‌هاي خطر لرزهاي تنها با در نظر گرفتن خطر ناشي از لرزه اصلي صورت مي‌گيرد. در حالي كه اغلب پس لرزه‌هايي كه پس از لرزه اصلي رخ مي‌دهند به قدري قوي مي‌باشند كه قابليت ايجاد خسارات فاجعه‌انگيز در سازه و همچنين مرگ ساكنين را دارند. در مقاله حاضر تأثير پديده توالي لرزهاي بر قاب‌هاي خمشي ديوار برشي بررسي و نتايج حاصل از تحليل اين قاب‌ها با قاب‌هاي خمشي مقايسه شده است. در اين راستا سه قاب 7 ،4و 10 طبقه كه نماينده‌اي از سازه‌هاي با ارتفاع كم، متوسط و زياد مي‌باشند، در محيط نرم افزاري OpenSessمدل سازي و تحت تحليل تاريخچه زماني غيرخطي قرار گرفته‌اند. سناريوهاي لرزهاي مورد استفاده شامل زمين لرزه‌هاي متوالي بحراني ثبت شده مي‌باشند كه بر اساس نسبت حداكثر شتاب (PGA ) زلزله متوالي به PGAلرزه نخست دسته بندي شده‌اند. به منظور بررسي اثر توالي لرزهاي بر پاسخ سازه‌ها پارامترهاي بيشينه نياز شكل پذيري، جابجايي نسبي بين طبقات و تغيير شكل برشي ديوارها در نظر گرفته شده است. نتايج حاكي از آن است كه زمين لرزه‌هاي با نسبت PGAحالت متوالي به لرزه نخست تا مقدار 0/46تأثير قابل ملاحظه‌اي بر پاسخ قاب‌ها ندارند. به ازاي مقادير بالاتر، با افزايش اين نسبت، اثر پديده توالي لرزهاي بر پاسخ قابها افزايش مي‌يابد. همچنين تأثير اين پديده بر قاب‌هاي خمشي با ديوار برشي بيشتر از قابهاي خمشي مي‌باشد. از طرفي اثر توالي لرزهاي بر برخي پاسخ‌هاي سازه از قبيل جابجايي نسبي طبقه و نياز شكل پذيري با افزايش تعداد طبقات در هر دو نوع سيستم سازهاي كاهش مي‌يابد.