ارائۀ مدل عوامل فردي و سازماني پيش برنده و بازدارنده موفقيّت شغلي در كاركنان زن سازمان ورزش شهرداري تهران

هدف از اين تحقيق ارائه مدل عوامل فردي و سازماني پيش برنده و بازدارنده موفقيّت شغلي در كاركنان زن سازمان ورزش شهرداري تهران بود. روش تحقيق «توصيفي-تحليلي» و جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه مديران زن شاغل در سازمان ورزش شهرداري استان تهران بودند. در اين تحقيق با توجه به‏محدود بودن حجم جامعه، تمام جامعه آماري (130=n) به روش نمونه گيري كل شمار به‏عنوان نمونه انتخاب شد. براي گردآوري اطلاعات از روش ميداني و ابزار پرسش نامه محقق ساخته عوامل فردي و سازماني پيش برنده و بازدارنده موفقيّت شغلي در كاركنان زن استفاده شد. پايايي پرسش نامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ، برابر 0.892 به دست آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده‏ها از آمار توصيفي و استنباطي از جمله t تك نمونه‏اي، تحليل عاملي تأييدي، برآورد ضرايب رگرسيوني استاندارد و تحليل مدل معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد، عوامل فردي و سازماني (بازدارنده) و (پيش برنده) بر موفقيّت شغلي كاركنان زن سازمان ورزش شهرداري تهران تأثير معني‏داري دارد (P 0/05). نتايج تحليل مسير نشان داد كه بزرگترين ضريب مسير مربوط به تأثير مهارت‏هاي ارتباطي بر موفقيّت شغلي (264/=β) و كوچكترين ضريب مسير مربوط به تأثير قابليت و توانمندي فردي بر موفقيّت شغلي برابر با (0.100= β) مي‏باشد كه اين ضريب از نظر آماري معنادار نيست. نتايج تحليل مسير در مدل نشان داد، بزرگترين ضريب مسير مربوط به تأثير فرهنگ سازماني بر موفقيّت شغلي (0.298=β) و كوچكترين ضريب مسير مربوط به تأثير جامعه‏پذيري زنان بر موفقيّت شغلي برابر با (0.085=β) مي‏باشد كه اين ضريب از نظر آماري معنادار نيست.