ارزيابي ميزان رقابت و انحصار در بازي‌هاي المپيك بر مبناي شاخص تمركز: 1996-2016

هدف محوري اين مقاله پاسخ به اين سؤال است كه آيا در صحنه رقابت‌هاي المپيك تنها تعداد اندكي از كشور‌ها كه در زمره قدرت‌هاي برتر اقتصادي هستند موفق بوده و در طي زمان از موقعيت انحصاري برخوردار بوده اند. علاوه بر اين سهم ساير كشورها در اخذ مدال و موفقيّت در پيكار‌هاي المپيك در طي زمان ارزيابي مي‌شود. همان گونه كه ارزيابي ميزان رقابت و قدرت انحصاري در بازار‌هاي اقتصادي از اهميّت برخوردار است مطالعه و بررسي ميزان رقابت و قدرت نسبي كشورها در پيكار‌هاي المپيك نيز از اهميت برخوردار است. براي تحقق اهداف اين مطالعه و پاسخ به سؤالات، از شاخص‌هاي تمركز مثل CR، آنتروپي و شاخص هرفيندال هيرشمن به عنوان معيار ارزيابي اندازه رقابت و قدرت انحصاري اعمال شده در بازي‌هاي المپيك استفاده مي‌شود. نتايج دلالت بر آن دارد كه اندازۀ تمركز در اين بازي‌ها تقريباً بالاست اما در طي زمان ميزان تمركز كاهش يافته است. به عبارت روشن تر تعداد اندكي كشور از قدرت مسلط برخوردارند اما در طي زمان قدرت انحصاري آنها روند نزولي داشته وقدرت رقابتي ساير كشورها در طي زمان افزايش يافته است. علاوه بر اين يافته‌هاي اين پژوهش دلالت برآن دارد بين شاخص توسعه انساني و ميزان موفقيّت كشور‌ها در بازي‌هاي المپيك رابطه مثبتي برقرار است.