مطالعه پديدارشناختي تجربه زيسته دانشجويان از فرايند نگارش پايان‌نامه

تحصيلات تكميلي، مقطع مهمي در دوره دانشگاهي است، با اين‌حال بعضي از پژوهش‌ها بر وجود كاستي‌ها و مشكلات جدي در فرايند نگارش پايان‌نامه، دلالت دارند. در همين راستا، با وام‌گيري از پارادايم تفسيري تلاش شد تا تجربيات زيسته دانشجويان دختر از فرايند نگارش پايان‌نامه فهم و روايت شود. با توجه به اهداف و سؤال‌هاي پژوهش، از پديدارشناسي تفسيري به‌دليل حساسيت بيشتر به بستر شكل‌گيري تجارب و مشخص بودن نسبي مراحل تحليل استفاده شد. مطلعين كليدي حاضر در اين پژوهش هشت نفر از دانشجويان حوزه‌هاي علوم اجتماعي كاربردي (رشته‌هاي اقتصاد، مديريت و حسابداري) بودند كه اخيراً از پايان‌نامه خود دفاع كرده بودند. پيش‌انگاره‌هاي مثبت و منفي از نگارش پايان‌نامه، تلقي از خود و قابليت‌هاي علمي و عملي، تجربه احساسي، دوگانه راهنمايي، سرخوردگي، كناره‌گيري و اتكا به ديگري، پايان‌نامه به‌مثابه فرصت يادگيري، گذار و تغيير انگاره‌هاي ذهني اوليه و نهايتاً كسب استقلال از جمله مضاميني بودند كه در بررسي تجارب دانشجويان از نگارش پايان‌نامه به‌دست آمد. توجه جدي به امر راهنمايي و تعامل مثبت و سازنده بين دانشجويان و اساتيد از يك‌طرف و لزوم اصلاح شيوه‌هاي سنتي راهنمايي و توجه بيشتر به نقش همتايان و اساتيد مشاور و اصلاح سياست‌هاي دپارتماني و نهادي از طرف ديگر، از پيشنهادهاي پژوهش است.