وضعيت عقل، دين و علم در عصر پست مدرن و ملاحظات آن در تربيت معنوي با رويكرد انسانشناسانه

در اين پژوهش كه با راهبرد كيفي به صورت كتابخانه اي و با روش توصيفي و تحليلي انجام شده، نخست سير تاريخي سه مفهوم عقل، دين و علم در چهار دورۀ قبل از قرون وسطي، دورۀ ميانه، دورۀ مدرنيسم و پست مدرنيسم بررسي شده است؛ سپس تأثيرات، ملاحظات و مداخلات تربيتي اين سه ابر مفهوم در حوزۀ گستردۀ معنويت مورد مداقه قرار گرفته و با تأكيد بر انسانشناسي پست مدرني به وضعيت تربيت معنوي در عصر حاضر پرداخته شده است. نتايج تحقيق حاكي است رويارويي انسان پست مدرن با مقولۀ معنويت فارغ از اتصال و اتكاي معرفتي و وجودي به اين مفاهيم است؛ زيرا انسانشناسي پست مدرني ماهيتي را براي انسان درنظر مي گيرد كه طبق آن غايت و روش معنويت نيز همچون ذات انساني ماهيت سيال دارد و تناقض‌پذير است.