بررسي امكان تأسيس فلسفه تعليم و تربيت صدرايي

نظريه ي ملاصدرا در باره ي چگونگي آفرينش و تكامل انسان يعني حدوث جسماني نفس و بقاي روحاني آن در كنار نظريه ي حركت جوهري نفس و استكمال تدريجي آن، چشم اندازي ژرف پيش روي محققان قرار مي دهد. تحول آدمي بر اثر تربيت ، ناشي از علوم اكتسابي در كنار استعداد شخصي تحقق مي يابد. بر همين اساس آموزش براي آحاد مردم به فراخور توانايي جسمي ـ ذهني آن ها فريضه اي اخلاقي و الهي شمرده مي شود. از نظر ملاصدرا اگر آگاهي ها و علوم جديدي كه آدمي فرامي گيرد يا به متعلمان القا مي شود، مرتبط با حقايق متعالي روح و جان آدمي باشد وي را به راستي انسان تر مي سازد. ملاصدرا همه ي علوم را در يك سطح از اهميت و ارزش قرار نداده و به حسب موضوع ، معارف فلسفي را كه نهايتأ در خدمت خداشناسي و خودشناسي به كار مي آيد در صدر مي نشاند. با اين همه، امكان تأسيس يك تئوري و نظريه ي جامع فلسفه تعليم وتربيت، صرفأ متكي بر آرا وي مشكوك يا ممتنع است.