شناسايي و تبيين فرهنگ برنامه درسي بر اساس تفسير تسنيم

اين پژوهش با هدف تبيين و شناسايي فرهنگ برنامه درسي در تفسير تسنيم انجام شد؛ بدين منظور، پيشينه نظري و پژوهشي فرهنگ برنامه درسي مورد مطالعه قرار گرفت و با توجه به هدف اصلي پژوهش، تفسير تسنيم به‌عنوان جامعه تحقيق مورد مطالعه قرار گرفت و با استفاده از پژوهش كيفي و از طريق تحليل محتواي كيفي داده‌ها به استخراج ويژگيهاي عناصر فرهنگ برنامه درسي از تفسير تسنيم پرداخته، و ويژگيهاي عناصر فرهنگ برنامه درسي شامل مفروضات بنيادي، برنامه‌ريزي، محيط، محتوا، ارزشيابي، معلم و يادگيرنده تعيين شد. نتايج پژوهش حاكي است كه از دغدغه هاي اصلي اين فرهنگ، رسيدن به غايت الهي است كه همان شهود و معرفت است. نوع نگاه به يادگيرندگان در اين فرهنگ، نگاه منحصربه‌فرد به هر يادگيرنده است. موضوعات درسي اين فرهنگ در راستاي رسيدن به اهداف و پاسخگويي به ابعاد وجودي انسان و برآمده از نيازهاي جامعه است. و محتواهاي تك‌بعدي كه به قلمروهاي مختلف وجودي انسان توجهي ندارد در دستور كار قرار نمي‌گيرد. مدافعان و پيروان اين فرهنگ بهره‌گيري از منابع كل محيط با هدف ايجاد تعاملات و كنشها در جهت يادگيري را در برنامه كار خود قرار مي دهند. قدرت در برنامه‌ريزي انحصاري نيست. طراحي برنامه درسي، فرايند است نه غايت و به نظر مي‌رسد معلم، يادگيرنده، والدين، حتي اعضاي اجتماع و مدير همگي در خلق برنامه درسي نقش دارند. البته سهم همه يكسان نيست و تدوين برنامه درسي، گفتماني وسيع و گسترده است.