بررسي رابطه اعتماد نهادي با گونه‌ هاي مشاركت سياسي (مورد مطالعه شهروندان بالاي 18 سال ساكن شهر شيراز)

در سه دهه اخير، در اكثر كشورها، تغيير دركميت مشاركت سياسي با افزايش گونه‌هاي غيررسمي آن همراه بوده است. محققان پيشين با تكيه بر منطق تك‌جهتي نظريه پوتنام، تغييرات بالا را ناشي از كاهش اعتماد نهادي مي‌دانستند. امروزه منطق‌هاي چندگانه‌اي درخصوص رابطه اعتماد نهادي و گونه‌هاي مشاركت سياسي طرح شده‌ است. مقاله حاضر بر اساس نظريه آيكدا كه چهار الگوي متمايز رابطه اعتماد نهادي و مشاركت سياسي را از هم تفكيك كرده، با روش كمي‌ـ پيمايشي، وضعيت مشاركت سياسي شهروندان شهر شيراز در دو گونه منفعلانه و فعالانه، و رابطه آنها با ابعاد اعتماد نهادي را بررسي كرده است. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه، و روش نمونه‌گيري، نمونه‌گيري طبقه‏‏اي تصادفي متناسب با حجم بوده است. بر اساس نتايج تحقيق، بيشترين و كمترين نوع مشاركت سياسي، شركت در انتخابات و شركت در اعتراض‌هاي سياسي بوده‌ است. همبستگي متغيرهاي عملكرد قوه مجريه، تصور از ويژگي‌هاي مسئولان، و عملكرد نهادها با مشاركت سياسي منفعلانه مثبت و معني‌دار، اما در نوع فعالانه مشاركت، تنها همبستگي متغير تصور از ويژگي‌هاي مسئولان با آن مثبت و معني‌دار بوده است.