بررسي تأثير قابليت مديريت دانش بر فرايند توسعه محصول جديد

توانمندي در فرايند توسعه محصول جديد از قابليت هاي مزيت آفرين براي سازمان ها محسوب مي شود. توسعه محصول كاري اطلاعاتي و دانش محور است و سازمان ها براي موفق شدن به دانش و اطلاعات كافي نياز دارند. از قابليت هاي توسعه محصول سازمان هاي موفق و برتر، توانايي آنها در استفاده از دانش در سراسر فرايند توسعه محصول است كه خود موجب موفقيت در پروژه هاي توسعه محصول جديد مي شود. پژوهش حاضر باهدف بررسي رابطه قابليت مديريت دانش بر فرايند توسعه محصول جديد انجام‌شده است. جامعه آماري اين پژوهش شركت صنايع غذايي دادفر شيراز مي‌باشد. روش تحقيق ازنظر هدف كاربردي و ازنظر روش گردآوري داده‌ها، پيمايشي همبستگي و تك مقطعي است. با توجه به مطالعات انجام‌شده، مدل مفهومي پژوهش ترسيم و سه فرضيه تدوين گرديد. در ادامه براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها و بررسي فرضيه‌ها از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) به روش حداقل مربعات جزئي (PLS) استفاده‌شده است. نتايج حاصل از بررسي فرضيه‌هاي تدوين‌شده، رابطه بين قابليت مديريت دانش و توسعه محصول جديد را مثبت و معنادار نشان مي‌دهد. همچنين رابطه بين قابليت مديريت دانش و دانش مشتري و رابطه دانش مشتري و توسعه محصول جديد معنادار بيان شده است.