نهاد لباس تجاري؛ نگاهي دوباره به نظام علائم تجاري

ظاهر كلي كالا يا خدمت، علاوه بر ايجاد زيبايي و جذابيت، مي‌تواند به عنوان شناسۀ منبع عمل كرده و به مصرف‌كنندگان در تمييز منبع ياري رساند. به بيان ديگر، در بسياري از موارد، خريداران بر اساس ظاهر محصولات و خدمات يا به اصطلاح لباس تجاري، منشأ آن‌ها را تشخيص داده و دست به انتخاب مي‌زنند. از اين رو، زماني كه ظاهر كلي كالا يا خدمت به گونه‌اي طراحي شود كه بتواند به عنوان شناسۀ منبع عمل كند، شايسته است مورد حمايت قرار گيرد. با توجه به خلأ تحقيقاتي در اين زمينه، اين مقاله بر آن است به اين پرسش‌ها پاسخ دهد كه لباس تجاري در حقوق علامت تجاري كشورها چه جايگاهي دارد؟ و آيا در ايران از لباس تجاري حمايت مي‌شود؟ مقالۀ حاضر با رويكرد توصيفي‌ـ‌تحليلي نتيجه مي‌گيرد كه به رغم حمايت مقررات و رويۀ قضايي نظام‌هاي حقوقي مختلف از لباس تجاري، در ايران، طرح يا بسته‌بندي محصولات به عنوان علامت تجاري پذيرفته نمي‌شود.