سهم پيش‌بين آسيب‌هاي دوران كودكي در بروز اضطراب و استرس مجرمان زنداني

آسيب‌هاي دورۀ كودكي سهم مهمي در بروز اختلالات رواني دارند. هدف از اين تحقيق، بررسي سهم پيش‌بين اين آسيب‌ها در بروز اضطراب و استرس مجرمان زنداني در شهر اصفهان است. اين مقاله، مطالعه اي توصيفي- همبستگي است. به منظور اجراي اين تحقيق، از مجرمان زنداني در شهر اصفهان، نمونه اي به حجم 150 نفر با روش نمونه گيري هدفمند مبتني بر ملاك‌هاي ورود و خروج انتخاب شده اند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها، از پرسش نامة تروماي دوران كودكي و پرسش نامة افسردگي، اضطراب و استرس DASS و به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها، از آزمون رگرسيون چندگانه و نرم‌افزار SPSS23 استفاده شد. نتايج تحليل «رگرسيون» چند متغيره نشان داد كه آزار جسماني، آزار عاطفي، آزار جنسي و به‌طور كلي، آسيب‌هاي دوران كودكي، توان پيش بيني اضطراب، غفلت عاطفي و آزار عاطفي و توان پيش بيني استرس را در مجرمان زنداني دارند؛ به اين صورت كه آزار جسماني 6.2 درصد، آزار عاطفي 11.8 درصد، آزار جنسي 4.1 درصد و آسيب دوران كودكي 4.7 درصد قابليت پيش‌بيني اضطراب و غفلت عاطفي 2.7 درصد و آزار عاطفي 4.2 درصد قابليت پيش بيني استرس را دارند. بنابراين، پيشنهاد مي‌شود نهادهاي مسئول در روند انجام درمان ها و اقدامات پيشگيرانة مجرمان، آسيب هاي دوران كودكي آن‌ها را نيز مورد توجه قرار دهند.