جريان‌هاي حديثي كوفه در عصر امام صادق(ع)

كوفه در سدۀ دوم، از مهم‌ترين مراكز علوم اسلامي بود. حضور تعداد زيادي از علماي شيعه و سني و پيروان مذاهب ديگر و حتي ملحدان، زمينۀ تعامل، بحث، مناظره، و تضارب افكار و انديشه‌ها را فراهم آورده بود. در ميان اهل سنت گرايش غالب، جريان رأي و قياس بود. در ميان شيعيان نيز وجود شاگردان ممتاز و برجستۀ امام صادق(ع) و خاندان‌هاي علمي شيعه كه همگي از شاگردان ائمه(عليهم السلام) بودند، اين شهر را به پايگاهي براي تشيع تبديل كرده بود. به‌ طور كلي در كوفه در عصر امام صادق(ع) در برخورد با حديث جريان عقل‌گرا، جريان نقل گرا وجود داشت. هريك از اين جريان‌‌ها داراي ويژگي‌ها و مشخصات خود بودند و افراد شاخصي در آن حضور داشته‌اند. مقالۀ حاضر، به بررسي ويژگي‌هاي اين جريان‌ها و نقش و جايگاه آن‌ها در آن دوره و معرفي افراد شاخص اين جريان‌ها و نحوۀ مقابلۀ امام صادق(ع) با آن‌ها پرداخته است.