بررسي اثر زئوليت و سيمان بر تراكم خاك ماسه‌اي بابلسر

ماسه هاي سيماني به‌عنوان يكي از موضوعات اقتصادي و زيست‌محيطي در تثبيت خاك شناخته‌شده است. در برخي موارد تركيبي از سيمان و ماسه با ساير مواد ازجمله فيبر، شيشه، نانو ذرات و يا زئوليت مي‌تواند به‌طور مؤثر در تثبيت خاك در جاده‌سازي استفاده شود. در اين بررسي زئوليت به‌عنوان يكي از مواد پوزلان افزودني به سيمان و اثرات آن بر تراكم مورد ارزيابي قرارگرفته است. در اين راستا از زئوليت نوع معدني كلينوپيلوليت و سيمان تيپ II نكا و ماسۀ بابلسر به عنوان خاك پايه استفاده شد. آزمايش تراكم استاندارد برروي طرح اختلاط 24 حالت سيمان و زئوليت شامل درصد سيمان‌هاي مختلف 2، 4، 6 و 8 درصد وزن خشك كل نمونه و درصد هاي جايگزيني 0، 10، 30، 50، 70 و 90 زئوليت با سيمان انجام شد. نتايج حاصل نشان مي دهد با جايگزيني زئوليت به‌جاي سيمان، وزن مخصوص خشك حداكثر آن نسبت به نمونه‌هاي بدون زئوليت به ميزان 2 تا 5/2درصد كاهش مي يابد و درصد رطوبت بهينه تقريباً 14 درصد بهدست آمده است. درانتها يك تابع براساس سري ولترا براي ارتباط دادن وزن مخصوص خشك حداكثر به پارامترهاي ماسه زئوليت سيماني ارائه‌شده است.