محيط رسوبي و تاريخچه دياژنزي توالي كربناته بيستون (كرتاسه زيرين) منطقه كرمانشاه، غرب ايران

توالي كربناته بيستون با ضخامت حدود 2500 متر به عنوان بخشي از توالي رسوبي زاگرس مرتفع به سن ترياس پسين ـ كرتاسه پسين (سنومانين) در شرق شهر كرمانشاه رخنمون دارد. در اين مطالعه براي اولين بار رخساره‌هاي رسوبي، محيط رسوبي و فرآيندهاي دياژنزي مؤثر بر سنگ آهك‌هاي بيستون (بخش كرتاسه زيرين) مطالعه شده است. مطالعات پتروگرافي صورت گرفته بر روي اين توالي كربناته به شناسايي 8 رخساره كربناتي منجر شد كه در بخش مياني و داخلي يك رمپ هموكلينال كربناته و در زير محيط‌هاي درياي باز، پشته، لاگون و پهنه جزرومدي تشكيل شده است. از مهم‌ترين فرآيندهاي دياژنزي مؤثر بر توالي مورد مطالعه مي‌توان به ميكريتي شدن، آشفتگي زيستي، جانشيني (دولوميتي شدن، سيليسي شدن، پيريتي شدن و ددولوميتي شدن)، فشردگي فيزيكي و شيميايي (استيلوليتي شدن)، شكستگي و پرشدگي، نئومورفيسم، سيماني شدن (بلوكي، رورشدي هم ‌محور، پوئي‌كيلوتاپيك، هم ضخامت، دروزي و هم بعد)، انحلال و هماتيتي شدن اشاره نمود كه اين فرآيند‌ها در سه محيط دياژنز دريايي، تدفين (دفني كم عمق و عميق) و بالا آمدگي (بالا آمدگي و متئوريك) طي كرده‌اند.