اولويت‌بندي گزينه‌هاي طراحي مسير راه آهن دورود انديمشك با استفاده از فرايند تحليل شبكه‌اي (ANP) و تكنيك ديمتل (DEMATEL)

تصميم­گيري مرتبط با اختصاص منابع مالي به پروژه­هاي بازسازي، نوسازي،ساخت و يا بهسازي زيرساخت­هاي حمل و نقل مسئله اي كليدي در تمام شبكه­هاي حمل و نقلي و خصوصا در كشورهاي در حال توسعه است. اين مسئله در كشورهايي كه با مشكلات و بحران هاي اقتصادي و همچنين منابع محدود از يك سو و از سوي ديگر نياز شديد به زيرساخت­هاي بهتر به عنوان شرط لازم توسعه اقتصادي روبرو هستند از اهميت بيشتري برخوردار است. در طرح­هاي ريلي به دليل حجم بالاي سرمايه گذاري و اختصاص منابع مالي فراوان مسئله انتخاب بهينه­ترين گزينه توسعه و طراحي مسير از اهميت ويژه اي برخوردار است. گزينه اي كه علاوه بر معيارهاي فني و كمي­، معيارهاي كيفي مورد نظر تصميم گير و كارفرما را برآورده كند. لذا براي حل مسائل اين چنيني روشهاي تصميم گيري چند معياره كه با در نظر گرفتن معيارهاي مختلف كمي و كيفي به اولويت بندي گزينه­هاي موجود مي پردازند كاربردي و مفيد هستند. در اين مقاله سعي داريم ضمن بررسي الگوريتم­ها و روش­هاي اولويت­بندي و تصميم گيري در پروژه­هاي حمل و نقلي و ريلي و مقايسه آنها، به انتخاب كاراترين روش در اولويت بندي طرح هاي ريلي با در نظر گرفتن شاخص­هاي كمي و كيفي پرداخته و سپس به ارزيابي گزينه­هاي طراحي مسير راه آهن دورود انديمشك با استفاده از روش تحليل شبكه­اي (ANP) بپردازيم.همچنين به بررسي اثرات و روابط دروني معيارها را با استفاده از تكنيك ديمتل پرداخته شود.