مقايسه ايمني عابر پياده در تداخل با اتومبيل‌ها و موتورسيكلت‌ها بر اساس شاخص‌هاي تداخلي

عابران پياده در بخش­هايي مانند تقاطع هاي بدون چراغ بعضاً در ريسك بالايي قرار مي­گيرند. عابران در اين تقاطع­ها با وسايل نقليه مختلفي از جمله اتومبيل ها و موتورسيكلت ها تداخل دارند. در اين تحقيق با استفاده از شاخص­هاي تداخلي زمان تا تصادف و زمان پس از تخطي، ايمني عابران پياده در تداخل با اين دو نوع وسيله مقايسه مي­شود. تقاطع بدون چراغ وصالبزرگمهر در تهران براي مطالعه مورد بررسي قرار گرفته است. براي بررسي­هاي آماري، از تحليل آنوواي يك طرفه استفاده شد. تعداد مشاهدات براي هر كدام از متغيرهاي وابسته زمان تا تصادف و زمان پس از تخطي به ترتيب 758 و 791 مشاهده هستند. ميانگين لگاريتم شاخص زمان تا تصادف در موتورسيكلت ها 03/0 كمتر از اتومبيل ها بود. همچنين ميانگين لگاريتم شاخص زمان پس از تخطي در وسايل نقليه نيز 09/0 كمتر از موتورسيكلت­هاست. از شاخص زمان تا تصادف، براي شناسايي وضعيت­هاي داراي پتانسيل خطر و از شاخص زمان پس از تخطي براي شناسايي وضعيت­هاي بحراني براي عابران پياده استفاده شده است. چون شاخص زمان تا تصادف، در تداخل موتورسيكلت با عابر، كمتر است، بنابراين موتورسيكلت­ها، پتانسيل خطر بالاتري را براي عابران به وجود مي­آورند. اما چون شاخص زمان پس از تخطي در تداخل عابر و اتومبيل بدتر است، اتومبيل­ها، احتمال ايجاد شرايط بحراني را براي عابران پياده افزايش مي­دهند.