علم باطن در تصوّف و نسبت آن با امام علي(ع)

بدون عنوان

چگونگي ارتباط تصوف و تشيع از مسائل بسيار مهم حوزۀ مطالعات اسلامي به‌شمار مي­رود. صوفيه از همان دورۀ نخستين براي خود يك تاريخ مقدّس پديد آوردند و در آن از ارتباط مشايخ خود با ائمۀ معصوم به‌ويژه علي­بن‌أبي­طالب (ع) سخن گفتند. يكي از مسائلي كه در تاريخ مقدس صوفيه مورد توجه قرار گرفته است مفهوم علم باطن و ارتباط آن با امام علي(ع) است. صوفيه همچون اهل حديث و فقها براي خود علمي قائل شدند كه از آن به علم باطن تعبير كردند. اصول و مباني و آداب اين علم پس از قتل حلّاج در اوايل قرن چهارم هجري به‌دست صوفيه تدوين شد. در مقالۀ حاضر مفهوم علم باطن و ويژگي­هاي آن و نيز ارتباط اين علم با امام علي(ع) به روش توصيفي تحليلي بررسي مي‌شود.

not ab